Sushyant Zavarzadeh

سخن خود را با بیتی از حافظ شیرازی شروع می کنم:
بشوی اوراق اگر همدرس مایی       که درس عشق در دفتر نگنجد
حافظ در این بیت به ما می گوید سخنی که درباره ی عشق باشد قابل نگارش نیست پس باید دفتر را از سخنان بیهوده بشوییم من در این بیت بسیار اندیشه کردم تا منظور حافظ را از این بیت درک کنم چون اگر منظور ظاهری این بیت در نظر گرفته شود حافظ نیز نباید دیوان شیوای خود را می نوشت پس این بیت یک مفهوم باطنی نیز دارد.
به عقیده ی من منظور این شاعر شیرین کلام این است که سخن نیک را باید از قلبی پاک شنید پس منظور او از اوراق بخش های مختلف روح است او می خواهد روح خود را پاک گردانیم و سپس سخنی نیکو بگوییم.
حافظ در جای دیگر می گوید:
شرح حالی ننوشتی و شد ایامی چند محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
پس سخن را آغاز می کنم و آن چه را خواهم نوشت که به آن ایمان دارم.
گر خطا گفتیم اصلاحش تو کن مصلحی تو ای تو سلطان سخن
مولانا